Wisselende tentoonstelling

Relatief veel mensen die zich aangetrokken voelen door het soefisme, houden zich bezig met kunst. Muziek, dans, poezië, verhalen, beeldende kunst. Op deze pagina maken we ruimte voor de kunstuitingen van iedereen die zich met ons centrum verbonden voelt.  Regelmatig zullen we deze pagina verversen zodat u een steeds wisselend beeld krijgt van hun kunstzinnige uitingen. 

Een blikkerij. Victor Schotanus

Een blikkerij. Een schilderij van blik, en soms andere materialen. Formaat: 85 x 50 cm.

Tot zover de zakelijke informatie.

Met het risico het onbevangen kijken te beïnvloeden, wil ik iets van mijn avontuur met blikkerijen vertellen.

Blik is een materiaal dat erg snel wil roesten en vergaan. Om dit te voorkomen is er op blik altijd een beschermlaag aangebracht. Zink, messing, tin, of gewoon een verf- of laklaag. Ik heb de kern terug gehaald, doormiddel van zuren en schuren. Roest is het gevolg. Het proces heb ik gestopt door te lakken.

Het verweringsproces gestopt op mijn moment.

Voor de kijker is het zijn of haar moment. Het spreekt me aan. Ik heb er iets mee. Ik wil het beter bekijken, of ik loop door.

Dus kijk ernaar of …………..

Icoon Mandylion, Jamila Betten

Deze icoon heet de Mandylion, wat zo iets betekent als “niet door mensen handen gemaakt”.

In de Griekse Orthodoxie gaat het verhaal dat de keizer van Syrië, Abgar van Odessa, zeer ernstig ziek was. Niemand kon hem genezen. Op een gegeven moment had hij horen vertellen over Jezus, die de zieken kon genezen. En de keizer wilde ook graag door hem genezen worden.

Hij stuurde een slaaf op weg om Jezus te laten halen. Echter dit was niet mogelijk, maar wat Jezus wél deed, was een doek met de afdruk van zijn gelaat meegeven. De slaaf aanvaardde de terugreis en bij de keizer aangekomen, overhandigde hij hem het doek.

De keizer genas op wonderbaarlijke wijze. De kracht van Jezus was zo groot dat hij op afstand door middel van het doek kon genezen!

En zo is het gekomen dat men deze afbeelding de naam gaf: “niet door mensenhanden gemaakt”.

Iconen worden ook wel “vensters van licht” genoemd. Bij het vervaardigen van een icoon wordt er vanuit het donker naar het licht gewerkt. Iconen worden door de orthodoxe kerk gezien als een venster, dat tussen de aardse en de hemelse wereld is geplaatst. Het gelaat van Christus, van de moeder Gods en/of  van Heiligen en Engelen, voor allen geldt: het is een afdruk van het Hemelse Wezen zelf. De gouden achtergrond of de nimbus (ook wel aureool genoemd) is het heilige licht dat  de afgebeelde heilige omgeeft. Alle iconen hebben hun eigen verhaal. Al in de 16e eeuw werden er bij het maken van iconen richtlijnen en raadgevingen gedaan.

Alvorens aan een icoon te beginnen gaf men eerst een kruisteken en zei men het iconografisch gebed. Voordat met het werk begonnen werd, werd men geacht  stil te bidden en je vijand te vergeven. Men mocht  niet vergeten:
1.De vreugde om de iconen in de wereld te verbreiden. 
2.De vreugde van het werk zelf van de iconenschilder. 
3.De vreugde om in gemeenschap te zijn met de Heilige wiens beeld je schildert.

En hoewel ik er de laatste tijd te weinig aan toe kom: ik ervaar het maken van een icoon als heel fijn en mooi. Niet continu natuurlijk, want onderweg kom je ook moeilijkheden tegen, maar de aandacht, de stilte en vreugde zijn uiteindelijk belangrijker. Je zou het een vorm van mediteren kunnen noemen, of bidden, bewustwording of hoe je het noemen wilt.

Schilderij van Toke te Riele

Het meisje vindt houvast bij haar moeder terwijl ze op de vlucht zijn.

De foto trof me en ontroerde me. Het straalt kracht en bescherming uit.

De fotograaf is Daniëlle Villasana, zij woont in Istanboel en is fotojournalist met de focus op mensenrechten , vrouwen en gezondheid. Met haar toestemming heb ik dit schilderij geschilderd.

Foto van Hakima Bos
“De navigatieroos op antieke zeekaarten is de inspiratiebron geweest voor deze koepel in het Scheepvaartmuseum in Amsterdam.”

Bij mij geeft deze koepel me een soort onderdompeling in schoonheid: het licht, de roosstructuur en de lijnenpracht. Het verwijst naar de scheepvaart. In de schoonheid en de roos zit voor mij de verbinding met het soefisme.

Kunstwerk van Mieke Vogelpoel
VULKAAN. Keramiek met oxides.

Een vulkaan die is uitgebarsten. Achterblijven allerlei aardse tinten, en gaten in alles er om heen.

De aarde is overdekt met lava. Er groeit niets meer. Maar na verloop van tijd komt er vruchtbare aarde tevoorschijn en kan alles weer groeien en bloeien.

Hazrat Inayat Khan zegt in de beker van Saki:
“Iedere slag in het leven doorboort het hart en doet gevoelens van sympathie voor anderen ontwaken; iedere golf van voorspoed wiegt ons in slaap en wij worden onbewust van allen.”